Stroomafwaarts

Het onderwijs is gemoderniseerd. Dat hoorde ik gisteren op een infosessie voor ouders wier kind binnenkort in het middelbaar start. Zoals je hoopt bij een modernisering is er wel wat verbeterd. De klassieke vakken zoals Latijn, economie, wiskunde … kregen het gezelschap van sexyer klinkende domeinen als grafische communicatie en media, maatschappij en welzijn, voeding en horeca … En ik kreeg het idee dat onze kinderen wel wat meer te zeggen hebben over hoe ze hun brein willen prikkelen dan wij in de tijd. Ze mogen in de eerste twee jaren van het secundair onderwijs zelf een korfje met keuzevakken samenstellen. Op die manier kunnen ze in de tweede en derde graad beter kiezen wat ze later willen worden. Later als ze groot zijn, en niet langer ‘een stroompje’.

“Een stroompje?”
– Ja, een stroompje.


Het zit zo: wie voortaan het basisonderwijs heeft voltooid, krijgt een label. Als je goed mee kon in de lagere school, ben je een A-stroom. Ging het wat moeizamer, dan ben je een B-stroom.

A-stroompjes mogen vervolgens naar A-scholen om er A-richtingen te gaan volgen. Zij worden dan dokter, advocaat of – niet iederéén is geboren voor een leven vol glitter en glamour – copywriter. B-stroompjes worden opgeleid om het werk te gaan doen waar de A-stroompjes zogezegd te slim voor zijn. We hebben het over de metsers, loodgieters, vrachtwagenchauffeurs en poetsvrouwen van morgen. Jobs die over het algemeen moeilijk ingevuld geraken en waarvoor we de opleidingen als maatschappij dus zouden moeten stimuleren.

“Maar een stroompje kan toch alle kanten opgaan?”
– Klopt. Blijkt dus onderweg dat een B-stroompje toch net iets te slim is om een B-stroompje te blijven, dan kan die – en nu komt ie – “opstromen” naar de A-stroom.


Toen dat woord viel, begon de rivier in mij te kolken. In heel haar stroompjesmodernisering heeft de regering toch een boot gemist. Ze had deze hervorming kunnen aangrijpen om eindelijk het valse waardeoordeel tussen de klassieke opleidingsniveaus weg te werken. Ze had het met gemak ‘doorstromen’ of ‘zijstromen’ kunnen noemen, hoewel ook dat geen zoden aan de dijk had gezet. Het kwaad was geschied toen de regering had besloten om een wij-groepje (A) en een zij-groepje (B) in het leven te roepen.

Misschien is het maar eens tijd voor een grote leegstroom …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: