Dood aan de moordspeling

In afwachting van mijn trein naar Brussel onlangs haalde ik koffie in een broodjeszaak in het station. Terwijl ik door het zwarte goud roerde, viel mijn oog op de foto van een hotdog met daarbij de tekst: ‘verblaffend lekker’. Overstag deed het woordspelletje me niet gaan. Over mijn nek, dat wel.

Nu wil ik de copywriter die het slagzinnetje schreef niet aan de honden voeren. Ik lees dergelijke flauwe woordspelingen elke dag. Mijn ergernis bereikte met dit zinnetje echter een hoogtepunt nadat een andere woordspeling het eerder die week tot het woord van het jaar had geschopt: ‘winkelhieren’.

Vroeg of laat bezondigt elke copywriter zich aan deze gemakkelijkheidsoplossing. Ik zeker ook. Vaak ligt een gebrek aan strategie aan de basis. De copywriter die voldoende munitie krijgt om een verhaal op te bouwen maakt een SWOT-analyse en bedenkt wel iets beters dan ‘blaffen’ in plaats van ‘bluffen’.

Nu, in het geval van de hotdog had een analyse geen kruimel méér opgeleverd voor de broodjeszaak. Voor de UNIZO-campagne (“winkelhieren”) daarentegen zeker wel. Dat had de unie bewezen met een vorige campagne waarin ze fakete dat een bekende buurtwinkel, een instituut in het Antwerpse, na vele  jaren de boeken moest neerleggen onder druk van nabijgelegen supermarkten. Kijk, dat kwam binnen bij de mensen.

Hete mossel
De hotdog-advertentie deed me denken aan een van de jaarlijkse hoogtepunten uit de tijd dat ik voor een bureau werkte. In opdracht van een bekend restaurant moesten mijn collega’s en ik een fijn lijntje bedenken bij de komst van de Zeeuwse mosselen. Dat lijntje werd vervolgens gedrukt op metershoge billboards in de straten rondom het restaurant, op raamstickers, placemats enzovoort. De laatste keer dat ik deze jaarlijks terugkerende reclame zag, las ik ‘Mosselen à volonzée’. Ik zal niet zeggen dat het slecht is gevonden, maar ik vond de eerdere creatie van mijn collega-copywriter en goede vriend Joeri Q. beter. Die schreef droogjes: “Hete mosselen in eigen nat”.

* Er waren betere kandidaten – klimaatbrossers, bijvoorbeeld. Maar het referentiewoord (winkelieren) is daarenboven geen werkwoord met de betekenis van ‘winkelen’ (“we moeten allemaal wat vaker in de buurt gaan winkelhieren” was nochtans de oproep van de bijhorende UNIZO-campagne)  maar wel een zelfstandig naamwoord, meer bepaald een beroep (“de bakker is een winkelier”).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: