De aansprakelijkheid van de spreker

“Campagne tegen kindermisbruik schokt slachtoffers”, dat kopte Belga in diverse Vlaamse kranten. Het slachtoffer in deze zin zijn de leden van IMLandelijk, een vereniging van incest- en misbruikslachtoffers. De campagne is van Child Focus.

In die campagne zien we  in een pornovideo hoe een vrouw, een actrice, wordt verkracht door een man. De beelden zijn horror. Fictie, hoop je. Helaas is het opgevoerde toneeltje de identieke weergave van een nog veel gruwelijkere realiteit. De verkrachting is echt gebeurd en de beelden van de sadistische foltering zijn ook echt verspreid teneinde mannen – en wellicht ook vrouwen – een kortstondig moment van verstrooiing te bezorgen. Alleen was het slachtoffer geen volwassen actrice, maar een onschuldig kind. Acht jaar oud. De pop die ze van haar verkrachter kreeg en die ze stevig tussen haar handjes klemde om de pijn te verbijten, diende ter afkoop van de zonde.

Nu ken ik de mensen die de campagne hebben bedacht. Ik heb de video dus wel enkele keren in mijn newsfeed zien passeren. Steeds was dat met de begeleidende woorden: “Ons nieuwste werk. We hopen dat je het verschrikkelijk vindt.”

De vraag van IMLandelijk om de campagne stop te zetten, heeft mij daarom enigszins verrast. Natuurlijk begrijp ik heel goed dat de beelden zeer hard aankomen bij mensen die eenzelfde verschrikkelijk onrecht zijn aangedaan. Maar de campagnemakers en Child Focus vechten tegen hetzelfde monster. Zij willen, net als de slachtoffers, dat dit nooit meer gebeurt. Met de vraag om de campagne stop te zetten, stopt IMLandelijk de strijd. De organisatie legt zichzelf het zwijgen op, net zoals pedofielen dat doen met de kinderen aan we ze zich vergrijpen.

Los van dit verhaal, zien we die (overhaaste?) reactie de laatste tijd wel vaker. Mensen hebben aan een half woord genoeg om hun conclusies te trekken. Het onderwerp op zichzelf is voldoende aanleiding om de gemoederen te verhitten, los van context of inhoud. De disclaimer wordt voor reclamemakers een groter aandachtspunt dan de communicatie.

Nu leef ik toch al lang genoeg om te zien dat dit een redelijk recent fenomeen is. De tenen werden langer. De nuance is weg. Dat net een generatie, die is opgegroeid met het geloof dat alles bespreekbaar is, iedereen volop de mond snoert, vind ik op zijn minst iets om het eens over te hebben. Als dat gepermitteerd is, tenminste.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: